achter de horizon
voorbij de heuvels
staat stil verscholen
in het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren
die als druiven ook
voller smaak krijgen
door aan koude regen
naast heet de zomerzon
stilletje voort te rijpen
met gezoem daartussen
van mensen om je heen
die zich steevast laven
aan wat jij hen betekent
zoals van deze wijnstok
de oogst dat zal doen
klinkt feestelijk het getjilp
als later straks dan toch
ons lied verwaaien zal
zal fladderend een vlinder
jou gezelschap houden
om met geprooste wens
jou dronken te voeren
met hoop liefde en geluk
blijf het leven proeven
zoals slok na slok ook
het volle glas zal doen
als wij op jou proosten
laat dan op jouw lippen
dank als glimlach stralen
om wie en wat jij bent
van harte
- verjaardagsverdicht | 2 februari 2020